خدايا...پروردگارالله کمکم کن، کمکم کن که بتوانم پنچره ی دلم راروبه حقيقت بگشايم...

خدايا... ياريم کن که مرغ خسته دلم راکه ديری است دراين قفس زندانی است، درآسمان آبی عشق تو پرواز دهم... خدايا! پروردگارالله ياريم کن که شوق پروازراهميشه درخود زنده نگه دارم ... خدايا... توخود می دانی که بدترين درد برای يک انسان دور ماندن ازحقيقت خويشتن ورها شدن در گرداب فراموشی وسردرگمی است... پس تو ای کردگار بی همتا مرا ياری کن که به حقيقت انسان بودن پی ببرم تا بتوانم روزبه روز به تو که سر چشمه تمام حقيقت هايی نزديک ونزديکتر شوم...

 خدايا ... هميشه گفته ام که تو را دوست دارم ... حالا هم با تمام وجود فرياد  می زنم: خدايا .... دوستت دارم ... دوستت دارم ... دوستت دارم... خدايا، شرمنده ام از زيادی گناهاني که انجام داده ام، شرمنده ام. خدايا از قدر نشناسی خودم، ازاين که هرروز باعث ناراحتی تو می شوم شرمسارم. خدايا چه بگويم ازکدامين گناهم نزد تو طلب عفو کنم. خدايا به کدامين گناه اشک شرم ازديده جاری سازم. هروقت که خواستم زبان به حمد و ثنايت بگشايم. اشک در ديدگانم جمع شد وبغض شرم  و پشيمانی ازگناهان ديگرمجال سخن گفتنم نداد.

خدايا، مرا ازاين منجلابی که درآن گرفتارشده ام نجاتم ده. به اين پرنده ي اسير پر و بالی ده تا خودش را ازاين قفس رهايی بخشد و طعم آزادی و رهايی را تجربه کند.  خدايا، مرا فرصتی ده تا پاک بودن را تجربه کنم و بتوانم حتی برای يک لحظه آنچه باشم که تومی خواهي. خدايا، چگونه   می توانم روی به سوی تو بياورم و زبان به حمد و ثنايت بگشايم درحالی که خود از کرده خويش آگاهم . چگونه می توانم دوست دارتو باشم در حالی که برعهد و پيمانی که با تو بسته ام وفادار نبوده ام. چگونه می توانم طلب عفو و بخشش کنم در حالی هنوزشعله های عصيان درونم فروزان است.  بارالهی، چگونه می توانم روی به توبه آورم درحالی که اسير هواهای نفسانی خويشم!

 بارالهی، توازعلاقه ی من نسبت به خودت آگاهی ومی دانی که چقدر مشتاق رسيدن به توام ولی هر وقت که تصميم گرفتم که به سوی تو بيايم گناه به سراغم آمد ومرا از تو دور ساخت. هميشه آرزويم اين بوده  که حتی برای يک روز که شده آنچه باشم که تو می خواهی وآنچه کنم  که تو می پسندی، ولی افسوس اين نفس سرکش تا کنون مجال برآورده شدن این آرزو را به من نداده است.  بارالهی، می ترسم، از خويش و از اين سرنوشتی که درانتظار من است. از اين بيابان و شوره زاری که در پيش روی من است می ترسم. می ترسم که مرگ به سراغم بيا يد و آرزوی رسيدن به تو را اين بار او از من بستاند.  پس ای پروردگار بی همتا به لطف و کرم خويش مرا از مرداب رهايی ده و توانی ده خويشتن را  از هر چه بدی است پاک کنم.  خدايا به من فرصتی ده تا عاشق بودن تو را تجربه کنم.